Erik of het klein insectenboek, bij het horen van die naam keek ik verbaasd. Wat voor titel is dat nou? Ik begreep het niet. Toch, nadat ik dit bijzondere boek gelezen had, vond ik dat het deze bijzondere titel verdiende. Over de kleine Erik, die nog kleiner werd. Zijn avonturen met de grote kleine insecten. Ieder dier zijn eigen gewoontes.
Godfried Bomans, die naam zal ik nooit vergeten. Dit boek vergeet ik ook nooit meer. Zo prachtig als hij kan beschrijven hoe het in de insectenwereld er aan toe gaat. Hoewel het niet geheel juist is volgens biologen, doet dat er voor mij niet toe. Zoals hij het kan vertellen, als je de extra poten, schilden, scharen en vleugels wegdenkt, kan het zo de mensenwereld wezen. Ieder dier wordt op zijn eigen manier beschreven. Ieder met zijn eigen karakter en houding. De kleine sterke vechters, de trage slakken, venijnige spinnen en de adellijke wespen, of wepsen, volgens Erik.
Alle dingen die Erik meemaakt, welke kleine jongen droomt daar tegenwoordig nog van? Met alle laptop's, ipad's en iphone's. De insecten doen er niet toe, het zijn slechts kleine hinderlijke wezentjes. Alle (kleine) prachtige en wonderlijke aspecten worden simpelweg vergeten. Neem nou de vorm en kleur van de vleugels van de vlinder. Hoeveel kleine jongens verzamelen er tegenwoordig nog vlinders, of verdiepen zich er zelfs maar in?
De traagheid van de slak, de duizend poten van de duizendpoot of de heldhaftige mieren. Uiteraard, iedereen weet het, de slak is traag, de duizendpoot heeft veel poten en mieren zijn sterk. Maar denk men er over na zoals Godfried Bomans dat kan? Dat geloof ik niet.
Na het lezen van dit prachtige boek, zal ik voortaan niet meer zomaar een klein insect kunnen doden. Als ik over het grasveld loop en ik zie alle kleine beestjes vliegen en werken, dan denk ik weer aan dit boek, dit prachtige boek.
dinsdag 8 oktober 2013
dinsdag 1 oktober 2013
Verwerkingsopdracht 1: Omslag
Voor de omslag van de bundel Het moest maar eens gaan sneeuwen van Tjitske Jansen heb ik een ontwerp gemaakt. Ik ben geïnspireerd door de tekst Roeren in een beker ijs" kijk!.
Als ik aan het gedicht denk, denk ik aan vrolijkheid, puurheid, eerlijkheid, zomer en kinderen. Het doet me denken aan vroeger.
Daarom heb ik er voor gekozen om de omslag kinderlijk te laten lijken.
Als ik aan het gedicht denk, denk ik aan vrolijkheid, puurheid, eerlijkheid, zomer en kinderen. Het doet me denken aan vroeger.
Daarom heb ik er voor gekozen om de omslag kinderlijk te laten lijken.
Dit is de omslag die ik heb gemaakt. Zoals te zien is, ziet hij er kinderlijk uit. Toch zie hij er niet kinderachtig uit, vind ik tenminste. Het meisje is te zien als 'Zorro'. In de laatste alinea staat: Met mijn Zorro-doek nog om en hopend dat de jongens mij niet zagen. Daarom staat er een jongen die omgekeerd naar haar toe staat. Ook heeft hij een beker in zijn handen, dat verwijst naar het roeren in een beker ijs. De fietsers bovenin staan voor de fietswedstrijden die worden genoemd. Links in het midden is ze madeliefjes aan het plukken. Daar is ze 100% meisje, ze draagt een roze jurk.
De eenden steken de weg over 'eenden redden van de dood'.
Ik heb een grote zon getekend, omdat, zoals ik al had beschreven, dit gedicht zomerse gevoelens oproept bij mij. Ook staat er rechtsboven in een ijsje, verwijzend naar mijn zomerse gevoelens, het 'sneeuwen', het is immers ijs en het roeren in een beker ijs, hoewel dit geen beker is.
Abonneren op:
Posts (Atom)