Het Diner, hoewel de titel in eerste instantie simpel lijkt, blijkt het boek zelf dit allerminst te zijn. Zo sprankelend van originaliteit vind je ze niet vaak. Bij het pakken van dit boek was ik in eerste instantie een beetje aarzelend. De flaptekst van het boek overtuigde mij uiteindelijk, hoewel dit soort boeken in het genre valt dat ik normaal gesproken niet lees. Van psychologische romans hou ik niet zo, maar na het lezen van dit boek, weet ik toch echt wel zeker dat het een bestseller is.
Zoals eerder genoemd, heeft dit boek dus een verbluffend simpele titel, maar de binnenkant van het boek is complex. De hoofdpersoon, Paul Lohman, is radeloos als hij erachter komt wat zijn zoon en neefje hebben gedaan. Een misdrijf, dat de rest van hun hele leven zal beïnvloeden. Bij een diner met zijn broer, Serge Lohman, en hun echtgenotes moeten ze het over hun kinderen hebben. Gedurende het hele boek hangt een onplezierige spanning tussen hen in, je weet niet wanneer en hoe deze spanning zal breken. Loopt het wel goed af? Gaandeweg kom je erachter dat de broers elkaar niet zo liggen, er staan een hoop conflicten tussen hen in. Niet alleen de broers hebben conflicten met elkaar, maar ook Serge met zijn vrouw en met Paul's vrouw.
Naast de conflicten met elkaar, heeft Paul ook menige innerlijke conflicten: wat moet hij doen? Moet hij vertellen wat zijn zoon heeft gedaan, en daarmee diens toekomst op het spel zetten? Langzamerhand kom je erachter wat zijn zoon allemaal heeft gedaan. Terwijl het boek steeds spannender wordt, kom je erachter dat je vele dingen nog niet weet. Om de spanning op te voeren, beschrijft Herman Koch ieder gerecht, de kleine details niet overslaand. Een andere manier die hij gebruikt om de spanning op te bouwen is door onverwachte wendingen in het boek te stoppen. Hierbij speelt af en toe het lot ook een belangrijke rol.
De karakters zelf veranderen niet zozeer tijdens het boek, maar voor je gevoel wel. Aan het begin zijn de meeste karakters nog oppervlakkig, maar hoe meer je te weten komt over ze, hoe menselijker ze worden. Elk karakter is redelijk buitensporig, maar nog wel geloofwaardig. Serge denkt enkel aan zichzelf en als hij iets wil, dan wil hij dat nu. Hoewel Paul nogal een agressieve manier van handelen kan hebben, weet hij sympathie op te wekken, waardoor je van hem gaat houden. Hij is in feite ook een slachtoffer van de misdaad, weliswaar op een andere manier.
De karakters en de emoties van de personages kom je vooral te weten door hun acties, gedachtes en woorden. In het boek zitten veel flash-back's waardoor je steeds iets meer te weten komt. Op deze manier denkt Paul ook na over alles wat gebeurd is, maar kan hij de druk van dit geheim nog wel aan?
Al met al is Het Diner dus een zeer spannend en verfrissend boek. Er zit veel originaliteit in en een prachtige manier van vertellen door Herman Koch. Voor mij is het dus zeker weten een geweldige bestseller!
vrijdag 21 februari 2014
Ik was nooit in Isfahaan verfilmd
Na het boek Ik was nooit in Isfahaan van Tommy Wieringa te hebben gelezen, bleef het verhaal immuunsysteem mij het beste bij. Ik vond de beschrijving van de geïsoleerde westerling, vergeleken met de vrije en hartelijke buitenlander prachtig. Tevens vind ik de woordkeuze van de heer Wieringa uitstekend, er worden prachtige vergelijkingen gemaakt, onder andere de vergelijking met het prikkeldraad. Na enkele overwegingen hebben we daarom besloten om dat verhaal te verfilmen. In het filmpje wordt (een deel van) het verhaal voorgelezen, ondersteund door filmmateriaal.
Omdat ik het filmpje niet zelf ge-upload kreeg, kunt u via deze link het filmpje bekijken.
Omdat ik het filmpje niet zelf ge-upload kreeg, kunt u via deze link het filmpje bekijken.
Abonneren op:
Posts (Atom)