Het geluid van de brievenbus verstoorde de stille ochtend. Elegast stond met een zucht op en liet zijn ontbijt voor een moment in de steek. Snel nam hij alle brieven door tot hij de bankafschriften zag. De grijns op zijn gezicht liet niet veel te raden over. Hij at snel de rest van zijn boterham op en liep naar de computer. Vol goede moed begon hij weer mailtjes te schrijven en te verzenden. De nieuwe mailadressen die hij had gekregen van zijn goede vriend Jan kwamen goed te pas. Al snel was hij klaar. Hij opende zijn bankrekening en stortte het nieuwe bedrag over op een andere rekening.
Een paar jaar geleden was het begonnen. Elegast was toen een trouwe werknemer bij een plaatselijk bedrijf. De zaken gingen al een tijdje niet goed en de manager moest mensen ontslaan. Het noodlottige toeval trof onder andere Elegast en samen met drie anderen kon hij vertrekken. Een nieuwe baan kon hij nergens meer vinden. Terwijl hij het saldo op zijn bankrekening steeds verder zag dalen, zag hij om zich heen dat sommige mensen met criminele activiteiten veel geld verdienden. Elegast verdiepte zich steeds meer in de mensenhandelaren die veel geld verdienden. Na een half jaar startte hij zijn eigen stichting en in het begin zamelde hij nog geld in. Met de opbrengsten wilde hij de mensenhandel bestrijden. Helaas waren de opbrengsten zo laag, dat de stichting bijna failliet ging. Tot hij het plan kreeg om het anders aan te pakken. In plaats van geld in te zamelen om mensenhandel te stoppen, leidde hij de mensenhandelaren om de tuin en probeerde hun geld af te pakken. Hij begon mailtjes en brieven te schrijven uit naam van de banken waar ze hun rekeningen hadden afgesloten. Via Jan kwam hij aan veel namen en adressen. Elegast wist niet waar Jan ze vandaan haalde, maar hij was er blij mee en vroeg er niet naar. Tot zijn grote vreugde werkte het plan en zag hij regelmatig grote bedragen op zijn bankrekening verschijnen. Het geld werd overgeboekt naar de rekening van de stichting. Het was meer dan genoeg om van te leven en om ook de mensenhandel te bestrijden.
Een ping van de computer meldde een nieuw mailtje. Elegast keek tevreden naar het bericht en stuurde direct een antwoord terug. Elk mailtje was weer een stap vooruit. Een stap naar een veiligere wereld, een wereld zonder mensenhandel.
Een paar jaar geleden was het begonnen. Elegast was toen een trouwe werknemer bij een plaatselijk bedrijf. De zaken gingen al een tijdje niet goed en de manager moest mensen ontslaan. Het noodlottige toeval trof onder andere Elegast en samen met drie anderen kon hij vertrekken. Een nieuwe baan kon hij nergens meer vinden. Terwijl hij het saldo op zijn bankrekening steeds verder zag dalen, zag hij om zich heen dat sommige mensen met criminele activiteiten veel geld verdienden. Elegast verdiepte zich steeds meer in de mensenhandelaren die veel geld verdienden. Na een half jaar startte hij zijn eigen stichting en in het begin zamelde hij nog geld in. Met de opbrengsten wilde hij de mensenhandel bestrijden. Helaas waren de opbrengsten zo laag, dat de stichting bijna failliet ging. Tot hij het plan kreeg om het anders aan te pakken. In plaats van geld in te zamelen om mensenhandel te stoppen, leidde hij de mensenhandelaren om de tuin en probeerde hun geld af te pakken. Hij begon mailtjes en brieven te schrijven uit naam van de banken waar ze hun rekeningen hadden afgesloten. Via Jan kwam hij aan veel namen en adressen. Elegast wist niet waar Jan ze vandaan haalde, maar hij was er blij mee en vroeg er niet naar. Tot zijn grote vreugde werkte het plan en zag hij regelmatig grote bedragen op zijn bankrekening verschijnen. Het geld werd overgeboekt naar de rekening van de stichting. Het was meer dan genoeg om van te leven en om ook de mensenhandel te bestrijden.
Een ping van de computer meldde een nieuw mailtje. Elegast keek tevreden naar het bericht en stuurde direct een antwoord terug. Elk mailtje was weer een stap vooruit. Een stap naar een veiligere wereld, een wereld zonder mensenhandel.
Hoi Helene,
BeantwoordenVerwijderenWat een leuk verhaaltje heb je verzonnen!
Ik vind de indeling van je tekst heel erg pakkend. Door je verhaal te beginnen met het heden, heb je snel de aandacht van je publiek, vervolgens onderbreek je het verhaal en vertel je wat er allemaal aan de hand is, je gaat terug naar het verleden En je sluit je verhaaltje weer af met het vervolg van je eerste alinea, het heden dus. Je hebt er goed over nagedacht.
Echter zou ik wel een regel wit overlaten dus je alinea´s , en misschien zelfs bij je tweede alinea nog een subkop gebruiken. Dan zou het allemaal net wat overzichtelijker worden.
Ik heb het gevoel dat je het eigenlijk wel beter kan, je gebruikt namelijk heel vaak korte en simpele zinnen, zinnen die je eigenlijk wel wat uitgebreider kunt opschrijven.
Bijvoorbeeld in je eerste alinea dan schrijf je: ´Hij at snel de rest van zijn boterham op en liep naar de computer.´ en ´Al snel was hij klaar.´ Zo heb je meer van zulke eenvoudige zinnen, die je eigenlijk wel wat complexer kunt opschrijven.
Voor de rest heb je het goed gedaan!
groetjes,
Sara